با اين بيان ، دروغ گفته‌هاى زير آشكار مىشود : « متقدمين و متأخرين شيعه بر تحريف قرآن اتفاق نظر دارند و قرآن را تغيير يافته و كاسته شده مىدانند » « 1 » . اين ادعا دليل عدم تقواى گوينده و كمى دين او مىباشد . افتراى رسوا عدّه ديگرى مىخواهند جنايت ديگرى را به شيعه نسبت دهند و بگويند : شيعه خلفاى ثلاثه : ابو بكر ، عمر و عثمان را متهم به تحريف قرآن مىكنند و معتقدند كه خلفاى ثلاثه آيات نازله در شأن اهل بيت - عليهم السلام - را از قرآن حذف كرده‌اند « 2 » . در صورتى كه قبلا سخن « صدوق » و ديگران را دربارهء رأى عموم شيعه پيرامون اين مسئله بيان كرديم ، بلكه گذشت كه بعضى از بزرگان علماى شيعه كسى را كه قائل به تحريف قرآن بود تكفير مىكردند . بزرگان شيعه براى اثبات مصونيت قرآن از تحريف ، به دلايل قاطع و براهين روشنى استدلال مىكنند كه حتى به خيال اين گونه تهمت زنندگان نمىرسد . و به ذهن هم سلكان آنان هم خطور نمىكند . شيعه و علماى شيعه كه روش استدلال استوار و متين را به وجود آوردند و استدلال درست را به ديگران آموختند ، نيازى به اين تشبثات ندارند و براى اثبات حقانيت خود ، لازم نمىدانند مسائلى از قبيل تحريف قرآن را پيش كشند . به اضافه آن كه شيعه معتقد است ، حقانيّت اهل بيت - عليهم السلام - آن چنان آشكار است كه عذرى را براى كسى باقى نمىگذارد . هم چنان كه شيعه معتقد است نيازى به تصريح نام ائمه در قرآن نبوده است . خود ائمه تصريح كرده‌اند بر عدم ذكر نام على - عليه السلام - در قرآن و علت آن را هم ذكر نموده‌اند كه روايات مربوط به اين مطلب - ان شاء اللّه - در همين كتاب خواهد آمد و اگر واقعا نام ائمه در قرآن بود مىبايد على - عليه السلام - اعتراض كند و جنايت حذف آياتى از قرآن را آشكار كند . و در روز سقيفه با همين آيات بر حقانيت خودش استدلال كند . چون كه تحريف به فرض وقوع پس از ماجراى سقيفه صورت گرفته است .

--> ( 1 ) الشيعة و السنة ، ص 140 و 151 و نيز رك : الفصل فى الملل و الاهواء و النحل ، ج 2 ، ص 80 . ( 2 ) مختصر التحفة الاثنى عشرية ، ص 30 و 31 . و قرآن بلا شير ، ص 35 .